Jezioro Powidzkie wchodzi w skład systemu 17 jezior polodowcowych, które w wiekszości powierzchni stanowią obszar Powidzkiego Parku Krajobrazowego o pow. 24600 ha. Park powstał w celu zabiezpieczenia i ochrony unikalnych elementów miejscowej fauny i flory. Na terenie Parku istnieją liczne, dobrze zachowane fragmenty roślinności w stanie zbliżonym do naturalnego przez co  stanowią idealne środowisko życia i ostoje wielu rzadkich i zagrożonych elementów flory i fauny.

Ocenia się że na terenie Parku wystepuje około kilkaset gatunków roślin  -  w tym prawnie chronionych - umieszczonych na "czerwonych listach" gatunków ginących i zagrożonych. Fauna Parku jest stosunkowo słabo rozpoznana. Na terenie Parku żyje blisko 200 gatunków ptaków, ok. 40 ssaków, a w wodach jezior mozna spotkać ponad 20 gatunków ryb. Obszar parku Powidzkiego ma także bardzo ciekawą i bogatą historię sprzed i na początkach powstawania Państwa Polskiego (epoka brązu, okres kultury łużyckiej, średniowiecze, itp.).  Charakterysytcznym elementem Powidzkiego Parku Krajobrazowego są także zabytkowe XIX wieczne dworki właścicieli ziemskich i przylegające do nich parki. Najciekawsze znajdują się w Giewartowie, Charbinie, Osówcu, Linówcu, Skorzęcinie oraz Kosewie.

Samo Jezioro Powidzkie - jest jeziorem polodowcowym typu rynnowego i największym jeziorem województwa wielkopolskiego, położone jest na Wysoczyźnie Gnieźnieńskiej (inaczej Pojezierze Gnieźnieńskie) w powiecie słupeckim. W ciągu ostatnich kilku lat brzegi jeziora przesunęły się w niektórych miejscach do 5 m., a mielizna na środku jeziora, przekształciła się w małą wyspę. Jezioro objęte jest strefą ciszy, co sprawia że wody jeziora są czyste z dobrze rozwiniętą fauną i florą. Nazwa jeziora pochodzi od największej miejscowości położonej nad brzegami jeziora - Powidza.